Van wie was Jean-Paul Belmondo?

Jean-Paul Belmondo (Neuilly-sur-Seine, 9 april 1933 — Parijs, 6 september 2021) was een Franse acteur, bekend van film en theater. Hij acteerde in meer dan 80 films.

Ursula Andress (Ostermundigen (kanton Bern), 19 maart 1936) is een Zwitsers voormalig actrice. Zij verwierf wereldwijde bekendheid als bondgirl Honey Ryder in de eerste James Bond-film Dr. No. (1962). Vanwege haar sterke accent werd haar stem nagesynchroniseerd door Nikki van der Zyl. Voor de rol ontving Andress een vergoeding van 10.000 Amerikaanse dollar.

De schrijver van de James Bond-boeken Ian Fleming was zo onder de indruk van haar verschijning, dat hij haar een rol gaf in de roman On Her Majesty's Secret Service (1963). Later vertolkte zij opnieuw een bondgirl in de parodie Casino Royale (1967).

Andress groeide in de jaren 1960 uit tot een sekssymbool. Iconisch werd de scène uit Dr. No waarin zij in bikini uit de Caraïbische Zee stapt; deze geldt inmiddels als een van de meest herkenbare momenten uit de Bond-geschiedenis. Ze speelde verder samen met Dean Martin en Frank Sinatra in 4 for Texas en met Elvis Presley in Fun in Acapulco.

In de jaren 1950 had Andress kortstondig een relatie met James Dean.

Sinds het midden van de jaren 2000 heeft Andress zich teruggetrokken uit de filmwereld en leidt zij een teruggetrokken leven in Zwitserland en Rome. In interviews verklaarde ze in de jaren 2010 en 2020 dat ze niet langer werkzaam wil zijn, maar zich richt op haar familie, in het bijzonder haar zoon.

Laura Antonelli (Pola, 28 november 1941 – Ladispoli, 22 juni 2015) was een Italiaanse actrice. Tussen 1965 en 1991 speelde ze rollen in 45 langspeelfilms.

In het eerste decennium van haar carrière, van 1965 tot 1975, speelde ze een heleboel sexy rollen in Italiaanse - veelal erotische - komedies, waaronder La rivoluzione sessuale (1968), La malizie di Venere (1969), haar doorbraakfilm naar Venus in Pelz (1870), een beruchte erotische roman van Leopold von Sacher-Masoch, en de kaskraker Malizia (1973). In 1976 had ze een hoofdrol in het kostuumdrama L'innocente, de laatste film van Luchino Visconti.

Ze had rollen in films van Dino Risi, Ettore Scola, Luigi Comencini en Luchino Visconti. In 1972 speelde ze in Docteur Popaul van Claude Chabrol. Ze kreeg een verhouding met haar tegenspeler Jean-Paul Belmondo die ze al had leren kennen op de set van de komische historische avonturenfilm Les Mariés de l'an II (1971). Ze volgde hem naar Parijs. Ze bleef er tot 1980 en speelde mee in een aantal Franse producties.

In 1991 werd ze betrapt op het bezit van cocaïne. Hetzelfde jaar kampte ze met een extreme allergische reactie op een collageeninspuiting. Wél acteerde ze in de film Malizia 2000, een vervolg op haar twintig jaar eerdere succesvolle vertolking in Malizia uit 1973. De film flopte en rechtszaken vanwege de vondst van cocaïne in haar huis sleepten jaren aan, net als de procesvoering tegen de plastisch chirurg. Ze maakte na Malizia 2000 geen films meer. Met betrekking tot de cocaïne-aanklacht werd ze in 2006 uiteindelijk vrijgesproken en ontving ze een schadevergoeding van ruim honderdduizend euro.

In 2015 werd ze dood aangetroffen in haar villa in Ladispoli waarin ze de laatste jaren teruggetrokken leefde. Antonelli is 73 jaar geworden.

Maria Carlos Sotto Mayor, née le 9 juin 1961 à Fortaleza, est une compositrice, chanteuse, autrice et actrice brésilienne. Elle est également connue pour avoir été la compagne de Jean-Paul Belmondo durant les années 1980.