Van wie was Belestiche?

Belistiche of Bilistiche (Oudgrieks: Βιλιστίχη) (geboren ca. 280 v.Chr.) was een Hellenistische courtisane van onzekere oorsprong. Volgens de schrijver Pausanias was ze van oorsprong Macedonische, volgens Athenaeus van Naucratis lag die oorsprong bij de Argeaden. De Griekse historiograaf en filosoof Plutarchus beweerde dan weer dat ze een buitenlandse slaaf was, gekocht op de markt. Ze is bekend door haar overwinningen op de Olympische Spelen van 264 v.C., waar ze zegevierde bij de paardenraces, en met name bij de tethrippon (een wedstrijd wagenmennen met vierspannen) en de synoris (een wedstrijd wagenmennen met tweespannen). Later werd ze de minnares van Ptolemaeus II Philadelphus en werd door hem vergoddelijkt als Aphrodite Bilistiche.

Volgens kerkelijk schrijver Clemens van Alexandrië werd ze begraven in Alexandrië, onder het heiligdom van Serapis (een Hellenistische god wiens cultus is ontstaan in het Oude Egypte).

Ptolemy II Philadelphus (Ancient Greek: Πτολεμαῖος Φιλάδελφος, Ptolemaîos Philádelphos, "Ptolemy, sibling-lover"; 309 – 28 January 246 BC) was the pharaoh and basileus of Ptolemaic kingdom from 284 to 246 BC. He was the son of Ptolemy I, the Macedonian general of Alexander the Great who founded the Ptolemaic Kingdom after the death of Alexander, and Queen Berenice I, originally from Macedon.

During Ptolemy II's reign, the material and literary splendour of the Alexandrian court was at its height. He promoted the Museum and Library of Alexandria. In addition to Egypt, Ptolemy's empire encompassed much of the Aegean and Levant. He pursued an aggressive and expansionist foreign policy with mixed success. From 275 to 271 BC, he led the Ptolemaic Kingdom against the rival Seleucid Empire in the First Syrian War and extended Ptolemaic power into Cilicia and Caria, but lost control of Cyrenaica after the defection of his half-brother Magas. In the Chremonidean War (c. 267–261 BC), Ptolemy confronted Antigonid Macedonia for control of the Aegean and suffered serious setbacks. This was followed by a Second Syrian War (260–253 BC) against the Seleucid empire, in which many of the gains from the first war were lost.