Van wie was Hendrik IV van Frankrijk?

Hendrik IV (Pau (Navarra, nu Frankrijk), 13 december 1553 – Parijs, 14 mei 1610) was koning van Navarra (als Hendrik III) van 1572 tot 1610 en koning van Frankrijk van 1589 tot 1610. Hij was de eerste Franse monarch van het huis Bourbon.

Hendrik werd katholiek gedoopt, maar bekeerde zich tot het protestantisme samen met zijn moeder Johanna van Albret, koningin van Navarra. Hij erfde de troon van Navarra in 1572 toen zijn moeder stierf. Als hugenoot was hij betrokken bij de Hugenotenoorlogen; hij kon maar net ontsnappen aan een moordaanslag ten tijde van de Bartholomeusnacht en leidde later de protestantse troepen tegen het koninklijk leger.

Als Franse prins van den bloede door zijn afstamming van Lodewijk IX van Frankrijk, besteeg hij de troon van Frankrijk in 1589 na de dood van zijn kinderloze neef Hendrik III. Bij het accepteren van de troon vond hij het verstandig om zijn calvinistisch geloof af te zweren. Toch werd zijn kroning gevolgd door een vier jaar lange oorlog tegen de Ligue om zijn legitimiteit te vestigen.

Hendrik was een van de populairste koningen, zowel tijdens als na zijn heerschappij. Hendrik besteedde veel aandacht aan de welvaart van zijn onderdanen. Als pragmatisch politicus toonde hij een ongebruikelijke religieuze tolerantie voor die tijd. Hij vaardigde in 1598 het Edict van Nantes uit, waardoor de religieuze vrijheden van de protestanten werden gegarandeerd en zo de Hugenotenoorlogen werden beëindigd. Hij werd vermoord door François Ravaillac, een katholiek.

Fleurette de Nérac, morte le 25 août 1592 à Nérac, est une paysanne française et l'une des premières maîtresses du futur Henri IV, alors prince de Navarre.

Sa relation avec le jeune prince est entourée de plusieurs récits et légendes. L'expression « conter fleurette » serait notamment née de cette relation.

Charlotte des Essarts (1580–1651), was a French noblewoman. She was the mistress to Henry IV of France in 1607–1609. She had two daughters with the king. She was a lady-in-waiting to the queen, Maria de Medici. She participated in many political plots at court.

She was the daughter of François de Essarts, seigneur de Sautour, an equerry of the king, and his second wife Charlotte de Harlay de Chanvillon.

Before coming to the French court, Charlotte des Essarts had been a member of the household of the French ambassador in London, Christophe de Harlay, Count of Beaumont and his wife Anne Rabot. She was a relation of Beaumont.

Claude Beauvilliers de Saint-Aignan, dite Claude II en religion, née le 4 avril 1573 à La Ferté-Hubert (Loir-et-Cher) et morte le 20 janvier 1626 à Couilly (Seine-et-Marne), est une abbesse et religieuse bénédictine française.

Charlotte de Beaune Semblançay, Viscountess of Tours, Baroness de Sauve, Marquise de Noirmoutier (26 October 1551 – 30 September 1617) was a French noblewoman and a mistress of King Henry of Navarre, who later ruled as King Henry IV of France. She was a member of queen mother Catherine de' Medici's notorious "Flying Squadron" (L'escadron volant in French), a group of beautiful female spies and informants recruited to seduce important men at court, and thereby extract information to pass on to the Queen Mother.

Gabrielle d'Estrées (Montlouis-sur-Loire, ca. 1571 – Parijs, 10 april 1599), hertogin van Beaufort en Verneuil, markiezin van Monceaux, was een van de vele maîtresses van koning Hendrik IV van Frankrijk. Van al zijn maîtresses kwam zij het dichtst in de buurt van een huwelijk met de koning. Zeven jaar lang vertolkte Gabrielle de rol van Hendriks echtgenote.

Haar 'voorgangster' in de jaren 1580 was Diane d'Andoins (1554-1621), gravin van Guiche (genaamd Corisande). Haar 'opvolgster' was Henriette d'Entragues.

Hoewel Hendrik officieel getrouwd was met Margaretha van Valois, was de relatie tussen Hendrik en Gabrielle algemeen bekend en verschenen ze regelmatig samen in het openbaar. Als de twee niet samen waren, schreven ze elkaar vaak brieven. Ze hielden beiden erg van paardrijden en jagen op het platteland rond Parijs. Ze kreeg drie kinderen van hem, die hij ook vrijwillig erkende. In deze positie had ze veel invloed op Hendrik en wist ze hem er bijvoorbeeld van te overtuigen zich van het protestantisme tot het katholicisme te bekeren.

Catherine Henriette de Balzac d'Entragues, Marquise de Verneuil [katʁin ɑ̃ʁjɛt də balzak dɑ̃tʁaɡ maʁkiz də vɛʁnœj] (1579–1633) was the favourite mistress of Henry IV of France after Gabrielle d'Estrées died: her sister Marie-Charlotte de Balzac d’Entragues was also a mistress of the king. She was the daughter of Charles Balzac d'Entragues and his wife Marie Touchet, who was formerly the sole mistress of Charles IX of France.

Jacqueline de Bueil (1588–1651), was a French noblewoman and mistress to Henry IV of France in 1604-1608.

Françoise de Montmorency-Fosseux (1566-6 de diciembre de 1641), también conocida como La Belle Fosseuse o La Fosseuse, fue amante de Enrique III de Navarra (futuro Enrique IV de Francia) desde 1579 hasta 1581.

Diane d'Andoins (ou d'Andouins), dite « la belle Corisande », comtesse de Guiche, née en 1554 à Hagetmau où elle est morte en février 1620, est surtout connue pour avoir été, entre 1582 et 1591, la maîtresse du roi de Navarre Henri III, devenu le roi de France Henri IV en 1589.

Marie-Charlotte de Balzac d'Entragues (c. 1588–1664), was a French noblewoman. She was the mistress to Henry IV of France in 1605-1609. She was the daughter of Charles Balzac d'Entragues and Marie Touchet, who was formerly the sole mistress of Charles IX of France, and the sister of Catherine Henriette de Balzac d'Entragues, also mistress of Henry IV.

Jeanne du Monceau de Tignonville (1555-1596), was a French noblewoman. She was mistress to Henry IV of France in 1576–81. She was known as La petite Tignonville and used her position to enrich herself and her relations. She also had an affair with Pierre de Bourdeille, seigneur de Brantôme.

She was played by Eva Grimaldi in Jean-Charles Tacchella's film Dames Galantes (1990).

Louise de Budos, dame de Vachères, duchesse de Montmorency (13 juillet 1575 - 26 septembre 1598), fut la seconde épouse d'Henri I^er de Montmorency, Connétable de France, et plus tard la maîtresse du roi Henri IV de France .