Van wie was Ahmed I?

Ahmed I (Manisa, 18 april 1590 – Constantinopel, 22 november 1617) was de veertiende sultan van het Ottomaanse Rijk. Naar hem is de Sultan Ahmetmoskee (Blauwe moskee) in Istanboel vernoemd. Ahmed's regering was de eerste die een einde maakte aan de Ottomaanse traditie van broedermoord in de koninklijke familie. Voortaan zouden de Ottomaanse sultans niet langer systematisch hun broers executeren bij hun troonsbestijging.

Hatice Mahfiruz Hatun or Mahfiruze Hatun (Ottoman Turkish: ماه فروز خاتون, "glorious moon" or "daytime moon" or "turquoise moon"; c. 1590 – disputed) was a concubine of Ottoman sultan Ahmed I and mother of his firstborn son, Osman II.

Kösem (Devletlu İsmetlu Mahpeyker Kösem Valide Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri; ca. 1590 – 3 september 1651) was eerst de uitverkorene en later de vrouw van de Ottomaanse sultan Ahmed I. Ze was de moeder van de sultans Murat IV en Ibrahim I en de grootmoeder van sultan Mehmet IV. Zij was een van de invloedrijkste vrouwen uit de Ottomaanse geschiedenis en vervulde officieel de functie van regentes. De titel die men haar gaf was valide sultan of "koninginmoeder".