Van wie was Cheilonis (dochter van Leotychidas)?

Cheilonis (Oudgrieks: Χειλωνίς) (290 v.Chr. - ?) was de dochter van de Spartaan Leotychidas. Ze was de vrouw van de Spartaanse prins en generaal Cleonymus, die veel ouder was dan zij en die ze verachtte. Ze had echter ook een minnaar, de latere Spartaanse koning Acrotatus I, de achterneef van Cleonymus. Ze deden niet echt veel moeite om het te verbergen, aangezien volgens de geschiedschrijver Plutarchus heel Sparta er schande over sprak. Ze werd spottend ‘Chelidonis’ (let.: zwaluw, fig.: maîtresse) genoemd.

Toen Cheilonis zich uiteindelijk helemaal van haar man afkeerde, verliet Cleonymus Sparta, ook verbitterd omdat de troon van zijn vader niet naar hem, maar naar zijn neef Areus I was gegaan. Hij ging naar Pyrrhus van Epirus en moedigde die aan om Sparta voor hem te veroveren. Pyrrhus belegerde de stad, terwijl koning Areus I net in Kreta was met een deel van het leger. De Spartaanse vrouwen namen het heft in eigen handen, en klommen onder leiding van Cheilonis op de muren om de stad te verdedigen. Toen echter duidelijk werd dat de aanvallers gingen overwinnen, vluchtte Cheilonis naar huis, en legde een strop rond haar nek. Ze wilde liever zelfmoord plegen dan in de handen van Cleonymus vallen. Op dat moment kwam Akrotatus, haar minnaar, echter aan met 300 soldaten. Zij sloegen de aanval terug en de belegeraars vertrokken. Toen hij terugkeerde naar de stad, waar een groot volksfeest was losgebarsten, trad hij in het huwelijk met Cheilonis. In 262 v.Chr. kwam haar man om in een oorlog, terwijl Cheilonis zwanger was. Enkele maanden na zijn dood beviel ze van hun zoon Areus II, die later ook koning zou worden. Het is onduidelijk wanneer zij stierf.

Acrotatus I (Oudgrieks: Ἀκρότατος, Akrótatos) was in 265 v.Chr. voor korte tijd koning van Sparta, uit het huis der Agiaden. Hij was de zoon en opvolger van Areus I en werd genoemd naar zijn grootvader Acrotatus.

Als kroonprins onderhield Acrotatus een ongeoorloofde relatie met Cheilonis, de jonge vrouw van zijn vaders oom Cleonymus. Misnoegdheid over deze onfrisse situatie én teleurstelling vanwege het feit dat hijzelf door zijn neef Areus voor de troonopvolging was gedepasseerd, dreven Cleonymus ertoe in 272 v.Chr. de steun van Pyrrhus van Epirus in te roepen om zijn eisen kracht bij te zetten. Koning Areus bevond zich op dat moment in Creta, en de veiligheid van Sparta hing toen in grote mate af van Acrotatus. Acrotatus sloeg de aanval echter af, met 300 soldaten. Tijdens het groot volksfeest dat daarop uitbarstte, trad hij in het huwelijk met Cheilonis.

Acrotatus volgde zijn vader op in 265, maar sneuvelde nog hetzelfde jaar in de strijd tegen de tiran Aristodemus van Megalopolis,toen zijn vrouw enkele maanden zwanger was. Hij werd opgevolgd door zijn postume zoon Areus II.

De historicus Phylarchus beschuldigt Acrotatus en zijn vader Areus ervan dat zij de traditionele eenvoud en soberheid van de Spartaanse zeden danig hebben ondermijnd. Pausanias vergist zich wanneer hij Acrotatus een zoon van Cleonymus noemt.