Van wie was Emma Goldman?

Emma Goldman (Kaunas, 27 juni 1869 – Toronto, 14 mei 1940) was een Amerikaanse anarchiste en feministe van Joodse afkomst.

Haar familie verhuisde tijdens haar tienerjaren van Litouwen naar Sint-Petersburg. Daar deed ze haar eerste revolutionaire ideeën op. Daarvandaan emigreerde ze op haar zeventiende naar de Verenigde Staten. Later woonde ze ook in Rusland (daar in 1919 vanwege haar revolutionaire overtuiging naartoe gedeporteerd), Zuid-Frankrijk en Groot-Brittannië.
Ze heeft zowel de Russische Revolutie als de Spaanse Burgeroorlog meegemaakt.

Haar bekendste werk is Anarchism, and Other Essays.

Het bekende citaat 'If I can't dance to it, it's not my revolution' wordt vaak aan Emma Goldman toegeschreven, maar het is onduidelijk of zij dit werkelijk heeft gezegd.

Alexander Berkman (Russisch: Александр Беркман), geboren als Ovsej Ossipovitsj Berkman (Russisch: Овсей Осипович Беркман), (Vilnius, 21 november 1870 - Nice, 28 juni 1936) was een in Litouwen geboren activist. Hij emigreerde in 1887 naar de Verenigde Staten. Daar werd hij actief in de anarchistische beweging. Hier ontmoette hij Emma Goldman (1869-1940), met wie hij zijn leven lang bevriend bleef.

Als Berkman op 6 juli 1892 hoort dat een aantal stakers in de staalindustrie door toedoen van de Pinkerton ‘detectives’ (een particulier beveiligingsbedrijf) de dood heeft gevonden, besluit hij tot een wraakactie. Hij zoekt dan op 22 juli 1892 het hoofd op van de Carnegie Steel Company, H.C. Frick. In diens kantoor vuurt hij enkele revolverkogels op hem af. Deze verwonden Frick slechts. Berkman wordt voor zijn daad tot 22 jaar gevangenisstraf veroordeeld, waarvan hij er uiteindelijk veertien uitzit.

Wegens antimilitaristische propaganda komt hij later nogmaals voor twee jaar in de gevangenis (1917-1919). Na zijn ontslag daaruit wordt hij, onder meer samen met Emma Goldman, naar Rusland gedeporteerd. Na aldaar twee jaren te hebben verbleven, verlaten zij in 1921 opnieuw hun geboorteland, omdat in hun ogen de bolsjewistische reactie de revolutie heeft gesmoord.

Als balling buiten Rusland schrijft Berkman onder meer het boek Now and After: The ABC of Communist Anarchism. Berooid, ziek, in het zuiden van Frankrijk levend als een politieke vluchteling, beneemt hij zich in 1936 het leven.