Van wie was Erik Satie?

Éric Alfred Leslie Satie, artiestennaam: Erik Satie (Honfleur, 17 mei 1866 – Parijs, 1 juli 1925) was een Franse componist en pianist. Satie leidde het leven van een bohemien en was maatschappelijk een buitenstaander. Hij werd gezien als een kolderieke zonderling en provocateur. Zijn oeuvre, dat vooral uit piano- en toneelwerken bestaat, raakte na zijn dood in de vergetelheid. Niettemin oefende hij tijdens zijn leven invloed uit op andere componisten zoals Claude Debussy, Maurice Ravel, Darius Milhaud, Edgard Varèse en Francis Poulenc, en later ook op John Cage. De Amerikaan Cage was het ook die in de jaren 40 op het modernisme van Satie wees en daarmee de aanzet gaf voor een nieuwe receptie-esthetiek van Saties werken. Edgard Varèse heeft over Saties muziek gezegd dat die hem herinnerde aan Dantes Inferno en hem opviel als een soort pre-elektronische muziek."

Satie heeft in Nederland vooral bekendheid gekregen dankzij de componist, musicus en dirigent Reinbert de Leeuw. Hij maakte plaat- en cd-opnamen van Saties pianomuziek (Œuvres de jeunesse pour piano) en gaf met zijn welbewust sobere speelwijze de aanzet tot de grote populariteit van de componist.

Suzanne Valadon (French pronunciation: [syzan valadɔ̃]; 23 September 1865 – 7 April 1938) was a French painter who was born Marie-Clémentine Valadon at Bessines-sur-Gartempe, Haute-Vienne, France. In 1894, Valadon became the first woman painter admitted to the Société Nationale des Beaux-Arts. She was also the mother of painter Maurice Utrillo.

Valadon spent nearly 40 years of her life as an artist. The subjects of her drawings and paintings, such as Joy of Life (1911), included mostly female nudes, portraits of women, still lifes, and landscapes. She never attended the academy and was never confined within a set tradition or style of art. Despite not being confined to any tradition, she shocked the art world as the first woman painter to depict a male nude as well as less idealized images of women in comparison to those of her male counterparts.

She was a model for many renowned artists. Among them, Valadon appeared in such paintings as Dance at Bougival (1883) and Dance in the City by Pierre-Auguste Renoir (1883), and Suzanne Valadon (1885) and The Hangover (Suzanne Valadon) (1887–1889) by Henri de Toulouse-Lautrec.