Van wie was Jacobus I van Aragón?

Jacobus I (Montpellier, 2 februari 1208 – Valencia, 27 juli 1276), bijgenaamd de Overwinnaar, was koning van Aragon, graaf van Barcelona en heer van Montpellier van 1213 tot 1276 en koning van Majorca van 1231 tot 1276.
Onder zijn lange regering breidde de Kroon van Aragón zich uit langs alle kanten: naar Valencia in het zuiden, de Languedoc in het noorden en de Balearen in het oosten. Door het verdrag van Corbeil met Lodewijk IX van Frankrijk onttrok hij de Principaliteit van Barcelona aan de Franse soevereiniteit en integreerde het in de Kroon van Aragón. Zijn rol in de Reconquista leek sterk op die van zijn tijdgenoot Ferdinand III van Castilië in Andalusië.

Als wetgever en organisator neemt hij een bijzondere plaats in onder de Spaanse koningen. Hij stelde het Llibre del Consulat de Mar samen, dat de handel ter zee regelde en bijdroeg tot de Catalaanse suprematie in de westelijke Middellandse Zee. Hij stelde het Catalaans aan als officiële taal van zijn domeinen en sponsorde Catalaanse literatuur, zoals een semi-autobiografische kroniek van zijn regeringsperiode: het Llibre dels fets.

Guillema de Cabrera (?-1277) fue concubina de Jaime I de Aragón y esposa de Bernat de Cabrera (llamado también Berenguer) -muerto el 1248-, castellano de los castillos de Cabrera y señor de Voltregà. Considerada hija del conde Hugo IV de Ampurias.​

Fruto de su relación con el rey en 1250 recibió el Castillo de Eramprunyá, y dos años después le fue otorgado el contrato de concubinaje y el castillo y la villa de Tarrasa, propiedades que después en el 1274 permutó con el rey por el castillo y la villa de Gurb, a la vez que le era confirmada la consigna sobre el castillo de Tarrasa que había hecho a favor de su hijo Arnau de Cabrera y de la mujer de este, Sibila de Saga -la cual fue la última concubina de Jaime I-.​