Van wie was George I van Groot-Brittannië?

George I Lodewijk (Duits: Georg I. Ludwig; Engels: George I Louis) (Hannover, 28 mei 1660 — Osnabrück, 11 juni 1727) was vanaf 1698 hertog-keurvorst van het Keurvorstendom Brunswijk-Lüneburg in het Heilige Roomse Rijk. Op 1 augustus 1714 werd hij ook koning van Groot-Brittannië en Ierland.

George werd geboren in Hannover, destijds de residentie van de hertogen van hertogdom Brunswijk-Lüneburg (gelegen in nu de Bondsrepubliek Duitsland). Hij erfde al de titels en deelgebieden van het hertogdom Brunswijk-Lüneberg van zijn vader en ooms. Een reeks Europese oorlogen zorgde ervoor dat zijn grondgebied nog uitbreidde, en in 1708 werd hij bekrachtigd tot keurvorst van Hannover.

In 1714, na de dood van koningin Anna van Groot-Brittannië, besteeg hij op 54-jarige leeftijd de Britse troon als de eerste monarch van het Huis Hannover. Alhoewel er meer dan vijftig nauwere, doch rooms-katholieke, bloedverwanten waren van Anna, verbood de Act of Settlement dat er katholieken op de Britse troon zouden zitten; George was zo, via de familietak van zijn grootmoeder, de dichtst levende protestantse verwant van Anna. In reactie hierop probeerden de jakobieten George af te zetten en hem te vervangen door de katholieke halfbroer van Anna, Jacobus Frans Eduard Stuart, maar dat mislukte.

Tijdens de heerschappij van George nam de macht van de monarchie af en begon Groot-Brittannië aan een overgang naar het moderne systeem van een kabinet dat geleid wordt door een premier. Tegen het einde van zijn heerschappij was de echte macht eigenlijk in handen van Robert Walpole, de eerste de facto premier van Groot-Brittannië. George stierf onderweg tijdens een reis naar Hannover, waar hij ook werd begraven.

Ehrengard Melusine hertogin von der Schulenburg (Emden, 25 december 1667 – 10 mei 1743) was de maîtresse van koning George I van Groot-Brittannië. Ze was suo jure hertogin van Kendal, hertogin van Munster en Reichsfürstin von Eberstein.

Ze was een dochter van Gustaaf Adolf von der Schulenburg en Petronella von Schenken. Ze behoort, net als haar broer, Johann-Matthias Reichsgraf von der Schulenburg, tot de 'XIVe generatie' van de Weiße Linie van het geslacht von der Schulenburg.

Melusine was een hofdame van Sophia van de Palts, erfgename van de Britse troon en vrouw van hertog Ernst August van Brunswijk-Lüneburg, die in 1692 keurvorst van Hannover werd. Zodoende leerde zij hun zoon prins George Lodewijk (troonopvolger van zowel Hannover als Groot-Brittannië) kennen en werden zij minnaars. Ze kregen samen zeker 3 kinderen:

• Anna Louise Sofia von der Schulenburg (1 januari 1692 – 2 januari 1773), gravin van Dölitz, in 1707 gehuwd met Ernst August von dem Bussche-Ippenburg (1681-1761)
• Petronilla Melusina von der Schulenburg (1 april 1693 – 16 september 1778), gravin van Walsingham, gehuwd met Philip Dormer Stanhope (22 september 1694 – 24 maart 1773), 4e graaf van Chesterfield
• Margarete Gertrud von der Schulenburg (Hannover ca 10 januari 1701 – Mannheim 8 april 1726), te Londen in 1721 gehuwd met graaf Albert Wolfgang van Schaumburg-Lippe (Bückeburg 27 april 1699 – aldaar 24 september 1748)

In 1698 werd George keurvorst van Hannover en in 1714 volgde hij koningin Anne op als koning van Groot-Brittannië. Melusine volgde hem en in 1716 benoemde hij haar tot hertogin van Munster, markgravin en gravin van Dungannon en barones Dundalk, in de peerage van Ierland. Vervolgens werd ze in 1719 benoemd tot hertogin van Kendal, gravin van Feversham en barones Glastonbury, in de peerage van Groot-Brittannië.

De koning was al in 1694 gescheiden van zijn vrouw Sofia Dorothea van Brunswijk-Lüneburg). Zeker nadat keizer Karel VI haar in 1723 beleende met de titel prinses van Eberstein, gingen er geruchten dat Melusine en de koning in het geheim gehuwd waren.

Robert Walpole merkte over Melusine von der Schulenburg op: "As much the queen of England as anyone was". Hiermee verwees hij naar het feit dat zij beschouwd werd als dé regentes van het koninkrijk.

Als ze in Engeland was verbleef ze meestal op Kendal House in Isleworth (Middlesex).

Ze stierf in 1743 op 75-jarige leeftijd.