Van wie was Marie de Rohan-Montbazon, duchesse de Chevreuse?

Marie Aimée de Rohan-Montbazon, duchesse de Chevreuse (* Dezember 1600; † 12. August 1679 in Gagny, Frankreich) war berühmt für ihre Affären und Intrigen.

Ihr Leben war bestimmt von ihren Affären, ihrer Freundschaft mit Anna von Österreich und ihrer Feindschaft zu Kardinal Richelieu und später Kardinal Mazarin, gegen die sie zahlreiche erfolglose Intrigen und Komplotte spann. Zu ihren Liebhabern zählte unter anderem der französische Schriftsteller François de La Rochefoucauld.

Athos is een personage in de romans De drie musketiers, Twintig jaar later, en De burggraaf van Bragelonne van Alexandre Dumas père.

In De drie Musketiers zijn hij en de andere twee musketiers Porthos en Aramis vrienden van het hoofdpersonage van de roman, d'Artagnan. Hij heeft een mysterieus verleden dat hem in verband brengt met de vrouwelijke schurk van de roman, Milady de Winter.

Athos, iets ouder dan de rest, is een vaderfiguur voor de andere musketiers. Hij wordt beschreven als nobel en knap maar ook zeer geheimzinnig, zijn heil in drank zoekend om zijn geheime leed te verzachten en te vergeten.

Op het einde van de roman wordt bekend dat hij in werkelijkheid Graaf van la Fère is, die Milady's echtgenoot was voor ze Graaf de Winter huwde.

In de laatste twee romans staat hij openlijk bekend als Graaf van la Fère en is hij de vader van de jonge held, Raoul de Bragelonne. Net als bij Porthos wordt Athos' voornaam nooit genoemd, al noemt de jonge Milady (toen Charlotte genoemd) hem in het toneelstuk De Jeugd van de Musketiers Vicomte de la Fère Olivier, dus men kan aannemen dat dit Athos' voornaam is.

De fictieve Athos is genoemd naar de historische musketier Armand de Sillègue d'Athos d'Autevielle (1615-1644). Op de naam na hebben ze echter niet veel gemeen. Deze kwam om bij een duel, nog voordat Charles de Batz-de Castelmore (de persoon waarop d'Artagnan gebaseerd is) zich aansloot bij de musketiers; ze zullen elkaar waarschijnlijk dus nooit ontmoet hebben. Zijn titel, Comte de La Fère (Graaf van La Fère) is weliswaar verzonnen, maar verwijst naar de domeinen van La Fère die eens eigendom waren van Anna van Oostenrijk, koningin van Frankrijk in deze romans.

Henry Rich (baptisé le 19 août 1590 – 9 mars 1649), 1^er comte de Holland (comté de Lincolnshire), est le fils de Robert Rich (1^er comte de Warwick) et de Penelope Devereux, et le frère cadet de Robert Rich (2^e comte de Warwick).

Charles de l'Aubespine, marquess of Châteauneuf (22 February 1580 – 26 September 1653) was a French diplomat and government official.

The marquess of Châteauneuf was the grandson of Claude de l'Aubespine, baron of Châteauneuf. He was made an abbé. He was the French ambassador to Holland (1609), to the Habsburg Netherlands (1611–1616), to the Valtellina (1626), and to England (1629–1630).

He then served as the Keeper of the Seals (minister of justice) from 1630, when he replaced Michel de Marillac, until 1633. During that time he was a member of the extraordinary commission that condemned to death the marshal Louis de Marillac and Henri, Duke of Montmorency. He conspired with the Duchess of Chevreuse against Cardinal Richelieu (1633), and was deprived of his office and imprisoned in the castle of Angoulême where he stayed for ten years.

Released at the death of Louis XIII, he conspired again against Cardinal Mazarin in the cabale des Importants, 1643. He was appointed again as Keeper of the Seals from 1650 to 1651.

He died at his chateau in Leuville-sur-Orge (Essonne department) in 1653.

Henri de Talleyrand-Périgord, comte de Chalais (1599–1626) was a favorite of Louis XIII.

He was born in 1599 as son to Daniel de Talleyrand-Périgord, Prince de Chalais and Françoise de Montluc, daughter of Maréchal de Montluc. He started to serve in the military early in his life. He was at the Siege of Montauban in 1621. He became Head of the King's Wardrobe to King Louis XIII.

He married Charlotte de Castille and fought and killed her lover in a duel.

He was accused of conspiracy against Cardinal Richelieu, arrested at Nantes, and beheaded by an unskilled axeman who took over 30 blows to sever the head.

Karel IV van Lotharingen (Nancy, 5 april 1604 - Allenbach, 18 september 1675) was van 1625 tot aan zijn dood hertog van Lotharingen, in 1634 met een korte onderbreking. Hij behoorde tot het huis Lotharingen.

René Aramis is een personage in de romans De drie musketiers (Les trois mousquetaires, 1844), Twintig jaar later (Vingt ans après, 1845) en De burggraaf van Bragelonne (Le Vicomte de Bragelonne, 1848), geschreven door Alexandre Dumas. Hij en de andere twee musketiers Athos en Porthos zijn vrienden van het hoofdpersonage d'Artagnan.

Aramis is een uitzondering tussen de musketiers, daar zijn doopnaam, René, tot tweemaal toe genoemd wordt door Dumas. We horen deze naam als d'Artagnan hem vindt met zijn minnares in het tweede boek, en nogmaals wanneer Bazin over Aramis spreekt in het derde boek. In Twintig Jaar Later is hij een jezuïet als l'abbé d'Herblay zowel als Chevalier d'Herblay. In de De burggraaf van Bragelonne staat hij bekend als de bisschop van Vannes, een titel aan hem verleend door Nicolas Fouquet. Wanneer hij terugkomt van ballingschap, is hij een Spaanse edele, bekend als de Hertog van Alameda.

Aramis houdt van intriges en vrouwen, hetgeen vooroordeelbevestigend is in die tijd ten opzichte van jezuïeten en abbés (voor de Franse Revolutie). Abbés profiteerden van de inkomsten van een abdij, maar waren niet verplicht de kloosterregels te volgen (dit begrijpt Aramis zeer goed).

De fictieve Aramis is losjes gebaseerd op de historische musketier Henri d'Aramitz, wiens naam oorsprong vindt in het Franse dorpje Aramits. Hij was een neef van de graaf van Tréville. Dumas vond informatie over deze musketier in de bibliotheek van Marseille.

Alexandre de Campion (Rouen, 1610 - Vert-en-Drouais, 28 février 1668) est un écrivain français.

Frère d'Henri de Campion (1613-1663), il fut attaché à César de Vendôme qu'il quitte pour le duc de Longueville. Un temps l'amant de la duchesse de Chevreuse, qui le « donne » à la reine, très intrigant. Il fut un proche de l'évêque de Beauvais, Potier de Blancmesnil. Alexandre de Campion, avec son frère Henri, a trempé dans le complot de la Cabale des Importants tendant à faire assassiner Mazarin, en 1643. Ce projet est remis à quatre reprises et se heurte autant à l'infortune qu'au manque de détermination de ses instigateurs. À la suite de cette cabale, Alexandre de Campion est contraint de suivre les duchesses de Chevreuse et de Montbazon dans leur exil. Beaufort croira durablement, après sa prison, avoir été trahi par Alexandre.

C'est un poète et un diplomate français, ami de Corneille. Il est l'auteur d'un Recueil de lettres qui peuvent servir à l'histoire et diverses poésies dédié à la comtesse de Fiesque.