Van wie was Richard Mentor Johnson?

Richard Mentor Johnson (Beargrass (Kentucky) 17 oktober 1780 - Frankfort (Kentucky), 19 november 1850) was een Amerikaans politicus en de 9e vicepresident van de Verenigde Staten.

Johnson begon zijn politieke loopbaan als afgevaardigde in de wetgevende vergadering van Kentucky in 1804 en nam in 1807 voor de eerste maal zitting in het federale Huis van Afgevaardigden, een positie die hij tot 1819 en weer van 1829 tot 1837 zou bekleden. Tussen 1819 en 1829 was hij senator voor Kentucky.

In de aanloop naar de Oorlog van 1812 vereenzelvigde Johnson zich met de fractie van Henry Clay die openlijk opriep tot oorlog met Groot-Brittannië. Tijdens de oorlog zelf was Johnson kolonel van de vrijwillige militie van Kentucky en deed hij dienst langs de grenzen die blanke settelaars van Indiaanse stammen van elkaar scheidden. Naar verluidt heeft Johnson tijdens de oorlog Shawnee stamhoofd Tecumseh gedood. Na afloop van de oorlog keerde Johnson terug naar het Congres.

Bij de presidentsverkiezingen van 1836 was Johnson de vicepresidentskandidaat op het ticket van de Democraten, samen met presidentskandidaat Van Buren.

Hoewel het niet helemaal vaststaat dat Tecumseh gedood werd door toenmalig kolonel Johnson gebruikten diens aanhangers dit wel als belangrijkste slogan ("Rumpsey Dumpsey, Rumpsey Dumpsey, Colonel Johnson killed Tecumseh") toen hij in 1836 voor het vicepresidentschap running mate was van Martin Van Buren (en ze deze verkiezingen wonnen). Dat Amerika's grootste indiaanse vijand door Johnson zou zijn gedood leidde uiteraard destijds tot een hevige polemiek in de pers, met verklaringen van meer en minder betrouwbare getuigen; maar zijn versie bleef wel als meest waarschijnlijke over.

Vier jaar later verloren Van Buren en Johnson de verkiezingen.

Na de verkiezingsnederlaag in 1840 keerde Johnson terug naar Kentucky waar hij zonder succes een gooi deed naar het gouverneurschap. In 1850 werd hij wel verkozen in de wetgevende vergadering van Kentucky maar hij overleed amper 2 weken na aanvang van zijn termijn. Hij werd 70 jaar oud.

Julia Chinn, född omkring 1790 i Scott County i Kentucky i USA, död 1833, var en plantagerättare och slav, som var maka i ett samvetsäktenskap med plantageägaren och politikern Richard Mentor Johnson.

Hon föddes som slav till Robert Johnson på dennes plantage Blue Springs nordväst om Great Crossings. När Robert Johnson dog 1815, ärvdes hon av dennes son Richard Johnson. Hon fick en borgerlig uppfostran i det Johnsonska hemmet av Robert Johnssons fru Jemina, inklusive i skrivning och pianospel. Hon döptes först i vuxen ålder 1828 i Great Crossing Baptist Church.

Richard Johnson kunde inte legalt gifta sig med Julia Chinn, som han hade en relation med från 1811, därför att hon var slav, men paret levde i samvetsäktenskap under 22 år tills Julia Chinn dog. Paret bodde tillsammans i plantagens huvudbyggnad, en tvåvånings tegelhus. Under Richard Johnsons årliga halvårslånga perioder i Washington D.C. från 1819 till 1828 för att sköta sitt politiska ämbete som senator i Senaten var hon ansvarig för att sköta plantagen och ekonomin. Hon förblev dock slav hela sitt liv.

Plantagen besöktes 1825 av Marquis de Lafayette under dennes resa till USA som "nationens gäst". Julia Chinn stod då som värdinna för en av henne arrangerad stor mottagning på plantagen.

Julia Chinn skötte den medicinska kliniken på indianinternatskolan Choctaw Academy, som låg på Blue Springs. Skolan drabbades av kolera 1833 under den andra kolerapandemin, varvid Julia Chinn smittades och dog.

Paret Johnson–Chinn hade döttrarna Adeline Chinn Johnson (född 1812) och Imogene Chinn Johnson, som också föddes som slavar men bar faderns efternamn och frigavs. De fick också en gedigen borgerlig uppfostran och gick bland annat som dagelever på den välrenommerade Choctaw Academy mot särskild ersättning.