Van wie was Wim Brusse?

Eva Besnyö dateerde van Wim Brusse van 1939 tot 1945

Wim Brusse

Willem Lucas (Wim) Brusse (Rotterdam, 30 oktober 1910 – Amsterdam, 20 of 21 februari 1978) was een Nederlands grafisch ontwerper en boekbandontwerper. Brusse ontwierp ook diverse affiches. Hij werkte onder meer voor de firma van zijn oom (Willy) en zijn vader (Jo), W.L. & J. Brusse's Uitgeversmaatschappij in Rotterdam. Brusse kreeg zijn opleiding tussen 1929 en 1933 aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag waar hij sterk werd beïnvloed door de kunstenaars Gerard Kiljan en Paul Schuitema.

In de periode 1940-1945 sloot hij zich aan bij het verzet in Amsterdam. In 1946 trouwde hij met de fotografe Eva Besnyö, (Boedapest 1910–Laren 2003); zij kregen twee kinderen, Bertus en Yara.

Als docent gaf Brusse les op de Rietveldacademie in Amsterdam.

 Lees meer...
 

Eva Besnyö

Eva Besnyö

Éva Marianna Besnyő (Boedapest, 29 april 1910 – Laren, 12 december 2003) was een Hongaars-Nederlandse fotografe.

Met twee zussen groeide ze op in een liberaal-joods gezin. Toen ze 18 was volgde ze een cursus reclame- en portretfotografie bij Jozsef Pécsi. Hij stimuleerde haar om naar Berlijn te gaan waar ze de Nederlandse fotograaf John Fernhout leerde kennen. Fernhout, zoon van de schilderes Charley Toorop, keerde in 1930 terug naar Nederland. Vanwege de opkomst van de Nazi's besloot Éva Besnyő Duitsland te verlaten en in 1932 volgde ze Fernhout naar Nederland. Ze traden in 1933 in het huwelijk.

Als lid van de tentoonstellingscommissie was Besnyö naast voorzitter Paul Schuitema en Cas Oorthuys, een van de drijvende krachten achter de organisatie van de tentoonstelling Foto '37, die in de zomer van 1937 onder auspiciën van de VANK in het Stedelijk Museum in Amsterdam werd georganiseerd.

Tot de Tweede Wereldoorlog deed ze veel aan portretfotografie maar ook het fotograferen van architectuur had haar belangstelling. Tijdens de bezetting moest ze onderduiken en werd ze actief in het verzet.

In 1945 scheidde ze van Fernhout en een jaar later trouwde ze met de grafisch ontwerper Wim Brusse met wie ze een zoon en een dochter kreeg. Nadat de kinderen wat ouder waren geworden ging ze weer meer fotograferen waarbij ze in het begin van de jaren '70 zich vooral toelegde op het vastleggen van acties van Amsterdamse feministen van met name de groep Dolle Mina. In 1985 werd aan Besnyő de Annie Romeinprijs toegekend. In 1994 kreeg ze de Piet Zwart Prijs.

Op hoge leeftijd moest ze vanwege problemen met haar ogen stoppen met het fotograferen. De laatste jaren van haar leven woonde ze in het Rosa Spier Huis in Laren waar ze in 2003 op 93-jarige leeftijd overleed.

In 2004 werd ze 143ste bij de verkiezing van De grootste Nederlander.

Kinderzegels (1947) met foto's gemaakt door Éva Besnyő

 Lees meer...